Seksueel misbruik binnen een relatie

Samen met haar partner zit ze tegenover me. Bij het afronden van het gesprek en op mijn vraag of ze een nieuwe afspraak willen, zegt ze snel dat ze volgende keer alleen wil komen. En dat ze wil praten over haar, in haar ogen, verkeerde opvattingen op seksueel gebied. En dat ze het nu alvast noemt, omdat ze het anders nooit ter sprake durft te brengen. Hoezo dapper?

Opnieuw is ze bij me, alleen deze keer en ik zeg dat ik haar moedig vind. Dat ze bespreekbaar wil maken wat ze vreest, omdat ze meer wil dan blijven in het verleden.

Stil vertelt ze over haar eerste partner en er is veel wat niet verteld wordt. Maar het is genoeg om te begrijpen dat ze zich op den duur aan hem aanbood, zodat ze tenminste wist wat haar te wachten stond en wanneer.

Dan zegt ze dat ze iedere willekeurige man die tegen haar zou zeggen dat hij seks met haar wil, zijn gang zou laten gaan. Omdat ze geen nee meer zeggen kan. En ze veroordeelt zichzelf daarom, haar nieuwe partner houdt toch van haar, dan hoort ze toch nee te kunnen zeggen?

Ze zegt dat ze zichzelf niet begrijpt, haar huidige partner houdt van haar, maar ze kan het maar niet pakken. En ze voelt zich soms zo afgewezen, als ze naakt naast hem kruipt en hij neemt haar niet.

We zwijgen samen, we praten samen, een half uur later gaat ze weer.

Opnieuw stil, maar ook opgelucht.

Omdat ze eindelijk woorden heeft gevonden,

omdat ze weet dat het tijd nodig heeft,

omdat er nu positieve ervaringen mogen komen tegenover die negatieve,

omdat ze ook mag genieten,

omdat het er gewoon mag zijn

omdat ZIJ er gewoon mag zijn.